Nieuw brochure Alert!
Featured
AFA en de strijd van vluchtelingen
Onder de loep: Paul Peters, man met vele gezichten
“Geen tiende slachtoffer!”
Rechtsextremisten actief bij de PVV
Oproep tot boycot van Manolada-aardbeien

Actiegroepen, Antifascisme, Buitenland, Cultuur, Extreem-rechts, Overig, Politieke partijen

Korte berichten Griekenland

Posted on 29 augustus 2014

Lokale Griekse bevolking grijpt in

Sinds lange tijd domineren de neonazi’s van de Gouden Dageraad de straten in Griekenland. Aanvallen, brandstichting, intimidatie en openlijk racisme zijn aan de orde van de dag. Soms pakt het iets anders uit, zoals begin april is gebleken in het havendorp Chania op Kreta.

Aan het einde van de middag amuseerden ongeveer tien leden van de neonazistische partij zich bij een cafetaria. Ze waren dronken, zongen liederen en brachten de Hitler-groet. Op hun weg naar de haven lieten ze een spoor van geweld achter, waarbij enkele immigranten, medewerkers van de haven en bezoekers van het eiland slachtoffer werden. Na enkele uren van geweld greep de lokale bevolking eigenhandig in. Een van de kandidaten van de Gouden Dageraad werd de zee ingegooid, twee andere leden moesten zich uiteindelijk laten behandelen in het ziekenhuis. Tijdens de conflicten met de ruziezoekende Gouden Dageraad-leden was de politie in geen velden of wegen te bespeuren. Maar uiteindelijk arresteerden de dienders toch nog vier neonazi’s.

Na het conflict organiseerde de communistische partij een protestmars in de stad tegen de aanwezigheid van de partij Gouden Dageraad.

 

Bevolking wil geen kantoor Gouden Dageraad

Gesterkt door de gunstige peiling probeert de Griekse neonazipartij Gouden Dageraad overal in Griekenland lokale afdelingen en kantoren op te zetten, zo ook op het Griekse eiland Paros. Afgelopen februari moest de Gouden Dageraad daar een nederlaag incasseren en die pijn zijn ze nog niet te boven.

Half februari meldde een lokale website dat de Gouden Dageraad een afdeling in Paros wilde oprichten om “de pita, het brood, aan te snijden”. Dat is een religieuze traditie waarmee families en organisaties in januari en februari het nieuwe jaar inluiden. Gouden Dageraad had in het stadje Paroikia, een hotel gehuurd voor die bijeenkomst, maar na interventie van een snel opgezette antifascistische actiegroep annuleerde het gastenverblijf het huurcontract. Niet dat de afzegging de komst van drie Gouden Dageraad-parlementariërs tegenhield. In allerijl werd de bijeenkomst verplaatst naar een kroeg, waar in totaal 50 leden aanwezig waren. Op het plein in Paroikia verzamelden zich die avond ruim vijfhonderd tegenbetogers voor een protest, dat uitmondde in rellen. Sinds die dag is het opmerkelijk stil rondom de partij en heeft de Gouden Dageraad geen officieel kantoor kunnen openen.

 

 Populisme ten top

Goedkope populistische argumenten, met een racistische ondertoon. Het is het devies van de Griekse neonazistische partij Gouden Dageraad. Sinds de opmars in juni 2012 lijkt het de partij voor de wind te gaan en niets lag hen een strobreed in de weg. De afgelopen maanden moet de partij toch een beter incasseringsvermogen hebben, want langzaam ontstaan er steeds meer protesten en tegenvallers.

Tijdens Pasen wilde de partij gratis voedsel uitdelen aan Griekse burgers op het plein Syntagma in het hart van Athene. Een vrachtwagen vol met voedsel werd door de oproerpolitie tegengehouden wat ontaarde in een kleine rel met een vijftigtal aanhangers van de partij. Later op de dag probeerde Giorgos Germenis, parlementslid voor de Gouden Dageraad, een stomp uit te delen aan de burgemeester van Athene, omdat hij een kraam van de Gouden Dageraad wilde beletten om kaarsen te verkopen aan kleine kinderen. Volgens ooggetuigen greep Germenis naar een wapen, maar zelf blijft hij dat ontkennen.

De voedselactie van de Gouden Dageraad ging uiteindelijk wel door op de stoep van het hoofdkantoor in Athene. Op de tweede Paasdag hielden leden van de Gouden Dageraad de tolhuisjes van de snelwegen dicht zodat mensen gratis gebruik konden maken van de weg. Tolhuisjes zijn verworden tot het symbool van verzet tegen de stijging van de kosten van het levensonderhoud. Op deze manier probeert de neonazistische partij toch weer sympathie op te wekken voor hun organisatie.

 

 Roep om maatregelen

Het ene na het andere wetsvoorstel wordt in het Griekse parlement ingebracht om het rechtsextremisme te beteugelen. Zelfs de neonazistische partij Gouden Dageraad diende een wetsvoorstel in om discriminatie van Grieken door immigranten tegen te gaan. Degene die van al deze voorstellen profiteren zijn de neonazi’s.

Sinds enkele maanden dringen mensenrechtenorganisaties en de Europese Commissie aan op maatregelen tegen het racistische geweld in Griekenland. De Minister van Justitie, Antonis Roupakiotis, is voornemens om het aanzetten tot haat en racisme en holocaustontkenning strenger te bestraffen. Daarnaast bevat het wetsvoorstel ook de mogelijkheid om parlementariërs hun immuniteit te ontnemen. Beide voorstellen worden gezien als duidelijke stellingname van de regering tegen de neonazi’s van de Gouden Dageraad.

Maar of dit voorstel het gaat halen is de vraag. Twee van de drie coalitiepartijen stemden met het voorstel in, alleen de grootste partij, Nieuwe Democratie, stemde tegen. Uit vrees voor stemmenverlies aan de Gouden Dageraad, wilde de nationalistische en rechts-conservatieve Nieuwe Democratie er niet aan. Antonis Samaras, partijleider van Nieuwe Democratie, wil vermijden om de Gouden Dageraad de mond te snoeren, want volgens hem zou de partij profiteren van de martelaarsrol. Ook binnen de Grieks-orthodoxe kerk is het wetsvoorstel bekritiseerd, want ook zij zijn niet vies van ultranationalistische uitspraken.

Het debat heeft de links-rechts tegenstellingen in de Griekse coalitie aangescherpt, maar geen enkele partij is er bij gebaat om op grond van deze wetsvoorstellen de regering te laten vallen. Volgens Griekse politiek commentatoren zal er uiteindelijk wel een compromis volgen.

‘Griekenland behoort aan de Grieken’

Terwijl de Europese Commissie kritiek uit op het falen van de Griekse coalitie om een halt toe te roepen aan het racistische geweld, gaan duizenden Grieken de straat op om hun steun te betuigen aan de neonazistische partij Gouden Dageraad. Duizenden jonge mannen en vrouwen schreeuwen leuzen als ‘Griekenland voor de Grieken’ op een demonstratie in het hart van Athene. Toeristen kijken met open mond naar de gebeurtenissen en maken zich snel uit de voeten voordat ze geconfronteerd worden met de neonazimars. Nikos Michaloliakos, leider van de Gouden Dageraad, schreeuwt in de microfoon ‘Lang leve de overwinning!’, alsof het een oorlog is die hij heeft gewonnen.

 

Aardbeien-baas schiet in het rond

Geweld van neonazi’s komt in Griekenland niet alleen op straat voor. Immigranten uit Bangladesh, die op een terrein van Manolada werken, werden door hun baas beschoten nadat ze onenigheid hebben gehad over achterstallige betaling van het loon.

Het incident ontstond in de regio Ilia nadat 200 arbeiders in staking gingen om hun niet uitbetaald loon van zes maanden op te eisen. Een van de afdelingsbazen schoot met een geweer in het rond en verwonde op zijn minst 20 arbeiders. De eigenaar, die niet bij het incident betrokken was, werd door de politie gearresteerd en naar de drie chefs wordt nog gezocht.

Oproep tot boycot van Manolada-aardbeien

Oproep tot boycot van Manolada-aardbeien

Het is niet de eerste keer dat Manolada in het middelpunt staat van geweld tegen immigranten. Vorig jaar werden twee Griekse mannen gearresteerd die een Egyptische arbeider op een van de boerderijen zwaar hadden mishandeld. In 2008 staakten immigrantenarbeiders op de plantage voor betere betaling en leefomstandigheden. Manolada staat bekend om de aarbeienteelt.

 

Redactie Alert!

Gepubliceerd in Alert! 2-2013

Reageren uitgeschakeld

Tom Beune op een JOVD-bijeenkomst in Eindhoven, voorjaar 2012

Binnenland, Extreem-rechts, Overig, Politieke partijen

Nieuw bij de JOVD: Theodorus Beune

Posted on 27 augustus 2014

In het eerste nummer van Alert! in 2012 schreven wij over een aantal verschillende pogingen van extreemrechts om betrokken te raken bij de JOVD, de jongerenorganisatie van de VVD. Wij concludeerden dat die infiltraties nooit echt effectief zijn geweest en dat de JOVD zijn best doet om dergelijke figuren te weren.

Of de Brabantse neonazi Tom Beune dat artikel heeft gelezen weten we niet. Wat wel opvallend is, is dat hij betrokken is geraakt bij de JOVD.

Screenshot van de Facebookpagina van de JOVD

Screenshot van de Facebookpagina van de JOVD

Hij bezocht meerdere bijeenkomsten en is lid geworden van de besloten Facebook-groep van JOVD-afdeling Breda/De Baronie. Hij doet dat overigens wel onder een andere naam: Theodorus Beune. Mogelijk om zijn andere politieke activiteiten voor zijn mede-JOVD’ers enigszins te verbergen.

Of het hier gaat om een infiltratie, of dat Beune zich van nationaalsocialist bekeerd heeft tot liberaal is niet eenvoudig vast te stellen. Beune werd in 2003, op 16-jarige leeftijd, actief binnen extreemrechts en was actief binnen organisaties als de Nationale Alliantie, Blood & Honour en Combat 18. Hij was actief op het Stormfront-forum en verspreidde daar in ruim 1000 berichten fel antisemitisme, nazi-ideeën en was een fanatiek Holocaust-ontkenner onder de aliassen ‘Tomkaalkop’ en ‘TomBrabant’.

Tatoeage van Tom Beune: de Wolfsangel, de NSB-leus Hou Zee, de afkorting SS en de nazistische lettercode 14-88.

Tatoeage van Tom Beune: de Wolfsangel, de NSB-leus Hou Zee, de afkorting SS en de nazistische lettercode 14-88.

Met andere neonazi’s op survival in de Ardennen, ca 2009. Beune staat rechts

Met andere neonazi’s op survival in de Ardennen, ca 2009. Beune staat rechts

Tom Beune op een demonstratie van de Nationale Alliantie in 2004

Tom Beune op een demonstratie van de Nationale Alliantie in 2004

Vanaf 2009 neemt Beune langzaam wat afstand van zijn nazi-activiteiten, maar tot eind 2011 was hij in ieder geval nog regelmatig bezoeker van extreemrechtse bijeenkomsten in Nederland, Vlaanderen en Italië. En inmiddels ook JOVD-lid. Hoe dat precies zit, moeten ze misschien bij de JOVD maar eens uitzoeken.

Tom Beune op een JOVD-bijeenkomst in Eindhoven, voorjaar 2012

Tom Beune op een JOVD-bijeenkomst in Eindhoven, voorjaar 2012

 

Antifascistische onderzoeksgroep Kafka

Gepubliceerd in Alert! 2-2013

Reageren uitgeschakeld

Standje van Bloc Identitair: op iedere tafel een bordje varkensvlees

Actiegroepen, Binnenland, Buitenland, Extreem-rechts

Europese identitairen: met de varkens tegen de moslims

Posted on 21 augustus 2014

Europese identitairen: met de varkens tegen de moslims

 

In april 2013 wilde de nieuwe extreem-rechtse beweging Identitair Verzet betogen tegen de groep vluchtelingen die onderdak gevonden hadden in een Amsterdamse kerk. Nadat de vluchtelingen en anti-racisten tegendemonstraties aankondigden, was het snel gedaan met die aspiraties en werd de demonstratie afgeblazen. Maar wie gaan er nu eigenlijk schuil achter het minuscule Identitair Verzet, en belangrijker, wie zijn hun Europese bondgenoten?

 

De zogenoemde identitaire beweging in Europa kent haar oorsprong in Frankrijk. Daar werd in 2003 het Bloc Identitaire opgericht door een aantal voormalige leden van de Unité Radicale. Die laatste organisatie was kort daarvoor verboden, omdat een van hun leden een moordaanslag had gepleegd op Jacques Chirac. De dader schoot twee keer op de toenmalige president, maar die bleef ongedeerd. De voorzitter van het Bloc is Fabrice Robert. Hij was eerder een van de leiders van de Unité Radicale.

Fabrice Robert, voorzitter van het Bloc Identitaire

Fabrice Robert, voorzitter van het Bloc Identitaire

Robert is ook oprichter van de extreem-rechtse rockgroep Fraction Hexagone. Die band maakte deel uit van de Rock Identitaire Francais-beweging. Robert werd in 1992 veroordeeld tot een maand voorwaardelijke gevangenisstraf en een boete van tienduizend frank wegens de ontkenning van de Holocaust. Volgens Robert heeft het Bloc tussen de drie- en vierduizend leden en kent het verschillende regionale afdelingen waarvan enkelen semi-autonoom onder eigen naam opereren. De jongerenbeweging van het Bloc heet overigens Génération Identitaire en het Bloc beschikt ook over een eigen vrouwenorganisatie, Antigones geheten.

 

Tegen “rasvermenging”

 

Het Bloc Identitaire beweert dat het “alle jonge Fransen” vertegenwoordigt “die trots zijn op hun afkomst en erfgoed”. Het verzet zich tegen “rasvermenging” en tegen het “imperialisme” van de moslims en de Amerikanen. Die laatsten zouden alle lokale culturen willen vernietigen en onderwerpen aan “de dictatuur van de vrije markt”. Het Bloc heeft campagnes en demonstraties georganiseerd tegen moslims, migranten en socialisten. Men identificeert zich met een aantal andere extreem-rechtse bewegingen in Europa. Zo heeft men nauwe banden met het Vlaams Belang, de FPÖ in Oostenrijk, de Lega Nord in Italië, het Zwitserse SVP, de fascistische en van oorsprong Catalaanse partij “Plataforma per la Libertad” en andere identitaire bewegingen in Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Portugal en Rusland. Over en weer bezoekt men elkaars conferenties en activiteiten. Internationale bijeenkomsten van het Bloc trekken tot wel vijfhonderd bezoekers. Eind 2012 vierde het Bloc haar tiende verjaardag. Een van de sprekers was de Italiaanse Europarlementariër Mario Borghezio van Lega Nord. Die zei: “Lang leve de blanken van Europa, lang leve onze identiteit, onze etniciteit, ons ras”. Borghezio raakte eerder in opspraak nadat hij ideeën van de Noorse massa-moordenaar Anders Breivik “excellent” had genoemd. En afgelopen april kreeg Borghezio weer de volle laag wegens racistische opmerkingen aan het adres van de eerste zwarte Italiaanse minister. Zij wil volgens hem “haar tribale tradities uit Congo aan het land opleggen” en “zij ziet er uit als een goede schoonmaakster, maar niet als een goede minister”. Van dit soort internationale vrienden moet het Bloc het hebben.

 

Het Bloc gebruikt in haar publicaties en vlaggen een opvallend geel symbool op een zwarte achtergrond: een cirkel met een soort omgekeerde v erin, een lambda. Die letter staat in het Griekse alfabet voor dertig. Men heeft de letter ontleend aan de bekende film “300”, waarin driehonderd krijgers uit Sparta schilden dragen met datzelfde symbool. Zij vechten tot de laatste man tegen de koning van Perzië en zijn gigantische leger. De identitairen zien zichzelf graag in die traditie: een kleine maar heroïsche groep die strijdt tegen de vermeende invasie van moslims. Een ander symbool van de beweging is een wild everzwijn. Dat dier zou volgens hen bekend staan om z’n kracht en vastberadenheid. Maar Bloc-voorzitter Robert vindt het ook “wel grappig”dat men als een symbool een wild varken heeft gekozen, omdat moslims die dieren uit religieuze overtuigingen niet eten.

Lauwerkrans met Franse vlag als symbool van identiteit

Lauwerkrans met Franse vlag als symbool van identiteit

Het Bloc heeft ook een eigen extreem-rechtse persdienst en nieuwswebsite: Novopress. Die “eigen media” maken “het mogelijk om een nieuw en breder publiek aan te trekken”. Het Bloc beweert zelfs in meer dan tien Europese landen nationale redacties te hebben, maar feit is dat de Ierse versie van Novopress allang uit de lucht is en de Italiaanse versie sinds januari 2013 niet meer is bijgewerkt. Rond 2005 was er ook kortstondig een Nederlandse versie van Novopress op internet te vinden. Die werd opgericht door Marcel Rüter, ex-kopstuk van de nazistische partij CP’86 en voormalig leider van Voorpost Nederland.

 

Nieuw-rechts?

 

Ideologisch is het Bloc te positioneren als een onorthodoxe en extreem-rechtse beweging die slim gebruikt maakt van nieuw-rechtse ideeën. Nieuw-rechts is een stroming binnen het extreem-rechtse landschap die in tegenstelling tot nazi’s kiest voor cultureel racisme in plaats van het botte biologisch racisme. Zo verkondigt het Bloc dat andere culturen niet minderwaardig of inferieur zouden zijn – die visie is sinds de Tweede Wereldoorlog immers verdacht – maar dat hun cultuur domweg niet past binnen de Europese traditie. Het Bloc pleit net als veel nieuw-rechtse bewegingen voor een federaal Europa gebaseerd op historische naties, regio’s en provincies, en van vreemde smetten vrij. De identitairen ontlenen inspiratie aan Franse nieuw-rechtse denkers als Alain de Benoist en Guillaume Faye, en aan de nieuw-rechtse denktank GRECE. Ook koketteert het Bloc graag met de denkbeelden van Antonio Gramsci. Volgens die marxist heeft een revolutie pas kans van slagen als ook de cultuur van een land fundamenteel verandert, als de “culturele hegemonie” van de elite doorbroken wordt. Daartoe is een “culturele revolutie” nodig, waarbij “het hart” van de bevolking gemasseerd wordt. Dat wil het Bloc bereiken door discussie, ideologische scholing en door verspreiding van het eigen gedachtegoed via cultuur, theater en muziek. Het Bloc probeert zich te ontdoen van oude labels, zelfs als dat betekent dat men onderweg politieke bruggen moet verbranden. Zo stelt de beweging dat men “niet links en niet rechts” is, ook al zal dat bij sommige extreem-rechtse bloedbroeders pijn doen. Verder zijn er binnen de beweging ecologische, regionalistische en katholieke stromingen te vinden. De meest militante jeugdafdeling van het Bloc zetelt in Parijs en heet het “Apache Project”. Deze afdeling pronkt met Apache-Indianen, omdat die ook voor het “eigen volk” vochten. Het Apache Project profileert zich vooral als nationalistisch, maar ook als anti-kapitalistisch en anti-bourgeois. Men zet zich zelfs af tegen de politie. Deze afdeling opereert in de geest van de zogenoemde autonome neo-nazi’s elders in Europa: ze jatten ideeën van links, van de situationisten, en maken gebruik van anti-kapitalistische retoriek om zich een rebels karakter aan te meten. Dat zou jongeren moeten trekken die op zoek zijn naar spanning.

 

Manifest

 

Eind 2012 bracht het Bloc een video uit op youtube. In die “oorlogsverklaring” pleit men voor een zuiver blank Europa. Men spreekt namelijk over “ons land, ons bloed en onze identiteit”, die bedreigd zouden worden door “gedwongen rasvermenging”. Ook bracht de identitaire beweging een manifest uit. Daarin zet men zichzelf vooral af tegen de generatie van 1968. Dat was het jaar waarin jongeren en arbeiders in veel westerse landen in verzet kwamen tegen het oubollige en rechtse gezag. Die generatie zou volgens de identitairen vandaag de dag nog steeds hun sociaal-democratische principes opdringen aan “het volk”. Volgens het manifest “haten en veroordelen de 68-ers alles dat traditioneel is en elke wil tot identiteit”. “Dit geloof” zou leiden “tot het uitsterven van het existentiële Europa”. Maar volgens de identitaire beweging “komt een nieuwe politieke stroming in heel Europa op: die heeft een ziel, een symbool, een thema: identiteit. Zij is de stroming van onze generatie”. Volgens het manifest zouden 68-ers zich “niet bekommeren om de kinderen”. De identitairen daarentegen “dromen allen van een prachtig gezinsleven”. Ook beschuldigen de identitairen de 68-ers ervan “de mannen hun mannelijkheid en daadkracht afgenomen te hebben” en dat ze vrouwen “ingeprent hebben dat vrouwelijkheid achterhaald is, dat het niet nodig is om kinderen en een familie te hebben”. Over abortus zijn de identitairen ook duidelijk. Dat noemt men “doodslag”.

 

Volgens het manifest zijn de 68-ers voorts “pleitbezorgers van de multikulti”. Maar “wij zitten in klassen met meer dan tachtig procent migranten, waarvan het merendeel messtekende Turken, drugsverkopende Afrikanen en fanatieke moslims” is, aldus de chargerende identitairen. Ze “willen niet dat Mehmed en Mustafa Europeanen worden” en die mogen van hen dan ook niet integreren en “onze identiteit overnemen”. Men doet daarom de racistische oproep aan moslims en alle Afrikanen: “Breek jullie tenten af en verlaat ons continent. Jullie hebben eigen continenten”. Geheel in de geest van nieuw-rechts stellen de identitairen niets tegen migranten an sich te hebben, mits ze maar niet in Europa zijn. “Wij allen verwerpen racisme. Niemand mag op basis van de achtergrond van mensen hen discrimineren of onderdrukken”, zeggen ze. Maar – natuurlijk – “er zijn nu eenmaal te onderscheiden volken, culturen en identiteiten”. Volgens de identitairen vormt “het bestaan van miljoenen moslims in Europa een blijvende bedreiging”. En in termen van de nazi’s – die spraken over “Judenfrage” – ziet men “het moslimvraagstuk” als het grootste probleem van deze tijd. Om dat deels te keren is het Bloc voorstander van een “demografische oorlogsvoering”. Men moedigt blanken aan om maar zoveel mogelijk kinderen te maken om weerstand te bieden tegen “de grote populatie van niet-Europese mensen”. Dat zou “een militante daad” zijn.

 

Het Bloc Identitaire stelt een buitenparlementaire beweging te zijn: “Niemand van ons gelooft nog dat stemmen iets zal veranderen”. Deze opstelling doet opportunistisch aan, daar het Bloc door de jaren heen wel aan lokale verkiezingen heeft meegedaan. Maar dat leidde nauwelijks tot succes. Met het Front National van de familieclan Le Pen onderhoudt het Bloc een haat-liefde verhouding. Aan de ene kant fungeert het Bloc als een soort ideeënbox voor het Front National. Aan de andere kant is de partij voor het Bloc niet extreem genoeg. Zo is tot spijt van het Bloc het Front geen openlijk voorstander van het deporteren van de al in Frankrijk levende migranten. Het Bloc is wel voorstander van “het omkeren van de migratiestroom”. Het Bloc verwijt de partij van Le Pen verder dat het “vijandig” staat tegenover de Europese Unie, terwijl het Bloc zelf wel voorstander is van een federaal Europa, van raszuivere staten en regio’s welteverstaan. Ook Marine Le Pen heeft al meerdere keren op de vrijages van het Bloc gereageerd. Zij hamert erop dat er te veel onderlinge “fundamentele verschillen” zijn, maar roept gezien de populariteit van het Bloc wel hun aanhangers op om op haar partij te stemmen.

 

Provocatieve acties en geweld

 

Het Bloc staat bekend om haar haatzaaiende, maar tegelijkertijd onorthodoxe en provocatieve acties. Die hebben vaak een ludiek karakter en weten daardoor veel media-aandacht te genereren. Ook maken de identitairen slim gebruik van de sociale media. Hun Facebook-pagina is al 18 duizend keer “geliked”. Volgens Bloc-voorzitter Robert hebben hun acties “een significante impact op het politieke leven in het land”. Hij stelt dat hun “grootste overwinning semantisch is”, omdat tegenwoordig “bijna iedereen het woord identiteit gebruikt”.De beweging staat bekend om acties tegen de fastfoodketen Quick, omdat die tegen het zere been van het Bloc halalvlees verkoopt. Bij deze acties droegen de identitairen varkensmaskers, in een racistische poging de moslims te schofferen.

Standje van Bloc Identitair: op iedere tafel een bordje varkensvlees

Standje van Bloc Identitair: op iedere tafel een bordje varkensvlees

Ook kondigde men dit soort acties aan als “Marches des cochons”, oftewel “Marsen van de varkens”. Een aantal acties van het Bloc viel extra in het oog en kreeg zelfs internationale media-aandacht. In juni 2010 organiseerde men een “worst en wijn-feest” in de nabijheid van een moskee waar moslims wegens ruimtegebrek ook buiten op straat hun gebed deden. Het feest was bedoeld om iedereen te wijzen op “het primaat van de Europese cultuur” door het drinken van wijn en het eten van varkensvlees. Dit soort ‘feesten’ wordt vaker georganiseerd, maar ze worden ook regelmatig verboden door de autoriteiten. Met de islamofobe acties zette het Bloc de straatgebeden van moslims op de politieke kaart en uiteindelijk werden ze door de overheid verboden.

 

Een andere bekende actie bestond uit het uitdelen van “soupes identititaires” aan daklozen. Met opzet deed het Bloc varkensvlees in de soep, zodat moslims en joden er niet van konden eten. In de Franse gemeente Strasbourg, echter, werd zo’n actie door de autoriteiten verboden vanwege het racistische en antisemitische karakter. Een andere botte actie van het Bloc was gericht tegen het Franse initiatief “Een dag zonder migranten”. Met die actie willen migranten protesteren tegen racisme door 24 uur niet naar hun werk te gaan en zodoende aan te tonen dat ze onmisbaar zijn voor de Franse economie. Het Bloc voerde actie tegen de migranten met de leus “24 uur zonder hen – waarom niet het hele jaar!”. In oktober 2012 bestormden zeventig jongeren van het Bloc een in aanbouw zijnde moskee in Poitiers. Men bezette het gebouw en stond massaal op het dak. Ook plakt het Bloc in migrantenwijken regelmatig straatnaamborden over met leuzen als “Rue de la Charia”, oftewel “Shariastraat”. Het Bloc was verder betrokken bij de recente grote demonstraties tegen het homohuwelijk in Frankrijk. Daar liep men zij-aan-zij met orthodoxe katholieken, conservatieven en leden van het Front National. Ondanks pogingen van het Bloc om zich respectabel voor te doen, laven verschillende Bloc-activisten zich aan geweld. Zo werden in april 2011 twee anti-fascisten in Lyon bij een kantoor van het Bloc aangevallen. Een van de twee liep een gebroken kaak op, na een slag met een stok. Een van de daders werd veroordeeld tot vijftien maanden cel. In april 2012 mishandelde een groep identitairen een Chileense student in Toulouse, waarbij die een schedelbreuk opliep. Twee van de identitairen werden vervolgd. In juli 2012 sloopten identitaire activisten twee terrassen van horecagelegenheden in Lyon, omdat de eigenaren Noord-Afrikanen waren. De identitairen riepen daarbij racistische leuzen en waren bewapend met fietskettingen en ijzeren staven. En in april 2013 schopte en mishandelde een identitaire activist een journalist tijdens een grote anti-homo-actie in Lyon. De dader kreeg achttien maanden gevangenisstraf.

 

Duitsland en Nederland

 

Het zwaartepunt van de identitaire beweging ligt in Frankrijk. Maar er zijn, zoals gezegd, ook identitaire bewegingen in andere landen. Het laatste jaar zijn er nieuwe groepen bij gekomen in vooral Duitsland, maar ook in Oostenrijk en Nederland, alhoewel het in die laatste twee landen nog vrij weinig voorstelt. In Wenen vond in september 2012 een dansworkshop voor tolerantie plaats met Afrikaanse en Haïtiaanse deelnemers. Opeens doken er tien jongemannen op die allen spook-, varkens- en apenmaskers droegen. Die apenmaskers zijn natuurlijk een racistische toespeling op mensen met een donkere huidskleur. De identitairen hadden een muziekinstallatie bij zich waarop technomuziek werd afgespeeld. Men danste in het rond en droeg plakkaten met opschriften als “Verdans de tolerantie” en “Bas de multikulti weg”, in verwijzing naar de harde basmuziek. Rond dezelfde tijd flikte de Duitse Identitäre Bewegung hetzelfde kunstje tijdens de “interculturele weken” in Frankfurt. De identitairen hebben ondertussen in tientallen gemeenten in Duitsland afdelingen opgericht. Een eerste landelijke bijeenkomst trok echter slechts vijftig mensen. De aanhang van de identitairen in Duitsland lijkt te bestaan uit lieden van de German Defence League, de regionale partij Pro NRW, rechtse studentenverenigingen en de website Politically Incorrect. Maar er zijn ook aanhangers uit de klassieke neo-nazi-scene. Zo hebben voormalige kopstukken van de autonome neo-nazi’s medio 2011 een Identitäre Gruppe in Frankfurt opgericht. Aan de andere kant zijn er ook weer neo-nazi’s die niets moeten hebben van de identitairen. Die menen dat de identitairen zich feller tegen Joden uit moeten spreken, omdat die “schuldig” zouden zijn aan de komst van moslims in het westen.

 

Paul Peters, bij zijn nieuw clubje IDVerzet actief onder de naam Peter de Graaf, probeert op een actie van de NSA een folder uit te reiken

In Nederland bestaat Identitair Verzet sinds begin 2013. Men noemt zichzelf “de Groot-Nederlandse actiegroep voor Nederland en Vlaanderen”. Ook deze identitairen gebruiken in hun huisstijl de geel-zwarte kleuren van hun buitenlandse collega’s. Maar in plaats van de omgekeerde v gebruikt men een daarop gelijkend omegasymbool als logo. In maart plakten enkele mensen van Identitair Verzet posters in Boskoop tegen de komst van een zogenoemd “Polenhotel”, omdat “Oost-Europeanen geen enkele binding hebben met onze gemeenschap en ons land”. In april schermden identitairen in Den Haag een kunstzinnig borstbeeld van Jozef Stalin in een soort oude telefooncel af met folie. Ook deelde men flyers uit tegen de stalinist. Het borstbeeld is overigens omringd met een plastic vis en een oubollige lamp. Volgens de kunstenaars vormt het juist een aanklacht tegen het stalinisme, maar die boodschap is aan de ‘ludieke’ identitairen voorbijgegaan. Later in april wilde Identitair Verzet betogen tegen de vluchtelingen in een Amsterdamse kerk, maar dat werd uiteindelijk afgelast. Eén van de organisatoren van het clubje is de extreem-rechtse activist Paul Peters. Hij werd eerder veroordeeld wegens het bekladden van joodse graven met hakenkruisen en teksten als “Juden raus”. Verder was hij tot voor kort “kringbestuurder” bij de fascistische beweging Voorpost. En op de Facebook-pagina van Identitair Verzet zijn vooral de usual suspects van extreem-rechts actief. Daarbij is te denken aan Gertrud Bossdorf, de vriendin van Peters, en aan John Middelman van Voorpost. Verder reageren er types als Ben van der Kooi, die een aantal jaar geleden in de gevangenis zat als verdachte van een brandaanslag op een moskee, en Wesley Hols, kaderlid van de nazistische NVU. Hoe dan ook, met dit soort extreem-rechtse figuren in de gelederen en op de Facebook-pagina ligt het niet in de lijn der verwachting dat Identitair Verzet een grote Nederlandse beweging zal worden. Dat geldt echter niet voor de beweging in andere landen, zoals Frankrijk.

Alert! 2013-2

 

 

Reageren uitgeschakeld

Veel volk op het feest als antwoord op de provocatie van het N-SA.

Actiegroepen, Antifascisme, Buitenland, Extreem-rechts, Politieke partijen

Betoging N-SA werd volksfeest

Posted on 18 juli 2014

Op 1 mei, in België een verlof- en feestdag als dag van de socialistische arbeidersbeweging, wilde het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) een meeting organiseren in café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen. Én een ‘statische betoging’ houden tegen de aanwezigheid van communisten in het bestuur van het district Borgerhout, één van de negen districten waarin de stad Antwerpen is opgedeeld. Het een noch het andere kon doorgaan. Als reactie op de N-SA-provocatie werd in Borgerhout op 1 mei een geslaagd volksfeest gehouden.

Toegelaten door N-VA-burgemeester

Het N-SA werd najaar 2007 opgericht vanuit de Vlaamse Jongeren Westland, waar zich bij aansloten: Euro-Rus van Kris Roman, Jongeren Aktief van Jan De Beule en Groen Rechts van Wolf Kussé (zie: Alert!, juli 2008). (Ex-)leden van Blood and Honour Vlaanderen sloten zich naderhand aan bij het N-SA. Boegbeeld van het N-SA is Oostendenaar Eddy Hermy (inmiddels 62 jaar), zowat de Vlaamse Constant Kusters. Tot tweemaal toe uit het Vlaams Blok gezet. Il faut le faire, je moet het maar presteren!

 

Eddy Hermy en Jan De Beule tijdens hun persconferentie.

Eddy Hermy en Jan De Beule tijdens hun persconferentie.

Het N-SA heeft bij acties nooit meer dan twintig mensen kunnen verzamelen, een 1-meiactie in Gent uitgezonderd toen ook een tiental skinheads opdaagden in de hoop dat de N-SA-actie een vechtpartij met Links zou uitlokken. Intussen zijn een aantal ‘kaders’ van het N-SA meer met andere zaken bezig dan met het N-SA (Ruben Rosiers: verdediging van het Syrische regime; Thierry Vanroy: lid van het nationaal bestuur van de Vlaams Belang Jongeren) of weg bij het N-SA (een deel trok naar de Autonome Nationalisten (zie Alert!, maart 2013), Kris Roman is lid geworden van het Franstalige Nation).

Op 1 mei 2010 wilde het N-SA in Mechelen betogen, maar dat werd haar verboden. Het N-SA trok dan maar met een delegatie naar de 1-meibetoging van de Duitse neonazi’s en ‘autonomen’ in Berlijn. Op 1 mei 2011 wilde het N-SA in Gent betogen, maar ook daar wilde men de socialistische hoogdag niet laten bezoedelen door een zwarte bijeenkomst. Het N-SA hield dan maar een ‘statische betoging’ op 30 april bij het treinstation van Gent. Vorig jaar beperkte het N-SA zich op 1 mei tot een meeting in café Den Bengel in Antwerpen. Dit jaar zou er nog een ‘statische betoging’ bijkomen in Borgerhout. Een betoging die aanvankelijk werd toegelaten door Antwerpse burgemeester Bart De Wever (N-VA).

Borgerhout

De voorbije jaren waren er al in Antwerpen een twintigtal activiteiten geweest van het N-SA, en nooit waren er problemen geweest wist de Antwerpse politie. Maar meestal waren dat bijeenkomsten in café Den Bengel. Een toelating voor een betoging van het N-SA in Borgerhout kan je daarentegen best vergelijken met als de Ku Klux Klan toestemming zou krijgen om in de New Yorkse wijk Harlem te betogen. In Borgerhout zag men de toelating voor de betoging ook als een provocatie van Bart De Wever.

 

Borgerhout is het enige Antwerps district waar de N-VA niet in de bestuursmeerderheid is opgenomen. De PVDA (Partij van de Arbeid, gegroeid uit het maoïstische Alle Macht Aan De Arbeiders) is met 17 % van de stemmen bij de laatste verkiezingen wél opgenomen in de Borgerhoutse bestuursmeerderheid, samen met groenen, socialisten en een progressieve christen-democraat. Het door de N-VA gedomineerde Antwerps stadsbestuur doet er intussen alles aan om de Borgerhoutse bevolking op stang te jagen (samenscholingsverbod bij een vermeende actie van moslimjongeren, herbekijken van de heraanleg van een plein en park na twee jaar inspraak van de buurt…).

De aangekondigde en toegelaten betoging van het N-SA zorgde voor een vette kop en een groot artikel in De Morgen.

Knipsel uit De Morgen, 14 maart 2013. Op de foto Eddy Hermy, daaronder Bart De Wever.

Knipsel uit De Morgen, 14 maart 2013. Op de foto Eddy Hermy, daaronder Bart De Wever.

Niet altijd even correct, maar de  teneur werd gezet. Naar een idee van de Brusselse politieke filosoof en activist Bleri Lleshi werd als tegenreactie in Borgerhout een ‘buurtfeest voor solidariteit en verbondenheid’ aangekondigd. Honderden Facebook’ers lieten meteen weten aanwezig te zullen zijn; muziekgroepen boden zich spontaan aan om op te treden. Toen ook nog Gazet van Antwerpen meldde dat de socialistische bediendenvakbond Brusselse en Waalse vakbondsleden had opgeroepen om op 1 mei naar Antwerpen te komen, begon het bij de Antwerpse politie te dagen dat de toelating voor de betoging van het N-SA niet het beste idee was.

Nieuw-solidaristische afgang

Grootmoedig als hij is, stelde Eddy Hermy voor om af te zien van de N-SA-betoging in Borgerhout als hij op het aangekondigde buurtfeest in debat mocht gaan met PVDA-voorzitter Peter Mertens. “Van die boer geen eieren”, zegt men dan in Vlaanderen. “Onze gastvrijheid kent ook haar grenzen”, zei de Borgerhoutse initiatiefnemer voor het buurtfeest Mark De Quidt. Maar het voorstel van Eddy Hermy kwam ook te laat want op dat ogenblik was op het Antwerps stadhuis al besloten de betoging te verbieden. Om geen provocatie verlegen kondigde Eddy Hermy een paar weken later aan om op het buurtfeest op 1 mei ’s namiddags enkele “misverstanden” te komen opklaren.

 

De organisatoren van het buurtfeest hadden hun voorzorgsmaatregelen genomen – zowel naar veiligheid als met een vooraf vastgelegde lijst sprekers voor de Speakers’ corner – maar uit indiscreties wisten we dat het N-SA uiteindelijk niet naar Borgerhout zou afzakken. Van de politie kreeg het N-SA de verzekering dat ze “hun ding” konden doen in café Den Bengel, maar het N-SA mocht niet provoceren door aan het raam van het zaaltje op de eerste verdieping te gaan staan. Tegen het middaguur eindigde immers aan de Grote Markt de socialistische 1-meioptocht met meer dan tienduizend deelnemers, waarvan honderden blijven plakken aan de café’s op de Grote Markt.

Onder druk van de omstandigheden werd afgezien van een N-SA-meeting. Met een paar telefoontjes en e-mails werd in laatste instantie iedereen verwittigd weg te blijven van de Grote Markt in Antwerpen. Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief werd een Nieuw-Solidaristische Afgang. Er zou wel een persconferentie plaatsvinden met N-SA-ondervoorzitter Jan De Beule als inleider, ‘nationaal coördinator’ Eddy Hermy als spreker, en Thierry Vanroy die er een videoverslag van zou maken. De ruim opgekomen pers vond het een bevreemdend spektakel, maar het beste moest nog komen.

Feest

Café Den Bengel heeft geen achteruitgang en dus moest het N-SA-trio langs de voorkant naar buiten waar intussen al enkele uren socialistische vakbondsmilitanten hun dorst aan het lessen waren. Eenmaal was er al alarm geslagen bij de massaal aanwezige politieagenten in burger toen die vakbondsmensen naar het toilet wilden gaan in Den Bengel en ‘bij vergissing’ dachten dat het toilet op de eerste verdieping was.

Eddy Hermy, Thierry Van Roy en Jan De Beule vluchten weg uit café Den Bengel

Eddy Hermy, Thierry Van Roy en Jan De Beule vluchten weg uit café Den Bengel

Toen Eddy Hermy & Co uiteindelijk Den Bengel verlieten regende het drank en andere zaken. De politie haalde de wapenstok tevoorschijn, en Hermy, De Beule en Vanroy werden met een overvalwagen door de politie weggereden met de boodschap Antwerpen onmiddellijk te verlaten. Twee N-SA’ers die in het Antwerpse stadscentrum werden opgemerkt, werden administratief aangehouden.

Aan het Moorkensplein in Borgerhout genoten intussen 1.500 mensen van het zonnige weertje, de optredens en sprekers, drank en (gratis) eten, en de social talktussen de oude en nieuwe bewoners van Borgerhout en al wie zijn sympathie kwam betuigen met het feest.

Veel volk op het feest als antwoord op de provocatie van het N-SA.

Veel volk op het feest als antwoord op de provocatie van het N-SA.

Er waren bij enkelingen vage plannen om terug aan te knopen bij een traditie van decennia geleden en in Borgerhout opnieuw een rood 1-meifeest te organiseren. Zonder de provocatie van het N-SA zou dat nooit zoveel volk getrokken hebben, en organisatorisch zo stevig op poten gestaan hebben, als nu het geval was. Auteur-columnist Jeroen Olyslaegers was een van de aanwezigen op het 1-meifeest en verwoordde het achteraf mooi: “Gebruik de haat van anderen als trampoline en je krijgt er een verfrist bewustzijn bij”.

AFF/Verzet

www.aff.be

Reageren uitgeschakeld

Overig

Column Fucking onzichtbaar

Posted on 14 juli 2014

Mijn mannelijke vrienden ontkennen het bestaan van vrouwen. Ze zouden zich nooit seksisten voelen, ze zijn immers hoogopgeleid, kijken naar art-house films en lezen de NRC. Maar ze bannen vrouwen uit hun leven. Vrouwen bestaan niet in hun gesprekken. Totaal onzichtbaar. “Ik heb laatst een ontzettend interessant roman uitgelezen van Hans Tampeloeres waarin hij op een fantastische wijze de historie van de schmatzenfratsen verwerkt tijdens het bewind van heerser Bladiebla in 1786”. Ik ben dan best geïnteresseerd, hoor, in dat verhaal over die roman, ik hou van cultuur en al die shit, maar ik merk dat ik me langzaam begin af te sluiten voor die gesprekken omdat ik nooit, zonder te overdrijven, nooit een vrouwennaam hoor. Ik vond het altijd leuke mannen, die vrienden van mij, open en enthousiast en grappig, maar ik begin ze spuugzat te worden. Ze hebben bijvoorbeeld ook helden, mensen waar ze naar opkijken, nee, niet ‘mensen’, mannen dus: mannelijke filosofen, mannelijke filmmakers, mannelijke kunstenaars, mannelijke topsporters, mannelijke groenteboeren, mannelijke collega’s, mannelijke drinkmaatjes, mannelijke muziekbands, mannelijke activisten, gaap, gaap, gaap. Hoe is het mogelijk consequent de helft van de populatie uit te sluiten in je gesprekken, in je culturele voorkeuren of waar dan ook? Fucking hell, zeg! Over fucking gesproken, dán vang ik wel vrouwennamen op. Als het gaat om seks, liefde en familie. Ze hebben het over hun moeders of oma’s, praten heel schattig over meisjes die ze mooi vinden, of een relatie mee willen of hebben, of puur een keer een nachtje mee naar bed zijn geweest en praten daar heel aardig en gelijkwaardig over, hoor, het zijn geen rotzakken of zo die alleen maar over tieten praten, maar de vrouw komt alleen in die verhalen voor. Verder bestaat ze niet. Maar we hebben in de hele wereld wél vrouwen, echt waar. Stuk of 3,5 miljard. En die doen ook allemaal IETS. Ze spelen in bandjes en maken kunst, schrijven de meest waanzinnige boeken en fietsen hun ledematen uit hun lijf, drinken teveel bier, werken veel te veel of genieten juist schandalig van het leven, spelen verdomd goeie rollen in films en ontketenen revoluties. En dan heb ik het alleen over de levende, want er zijn ook een hoop toffe dode vrouwen waarover je kan praten en die je kan verheerlijken. Door dit te schrijven zijn sommige mensen vast van mening dat ík juist een nadruk leg op geslacht en daardoor zelf wellicht de seksist ben. Maar zoals journalist Malou van Hintum een keer schreef: “Als sekse er niet toe doet, kan het niet zo zijn dat één sekse schittert door afwezigheid”. Lieve vrienden, waar zijn jullie mee bezig? Denk toch ’s na voordat je weer een man ophemelt, terwijl een vrouw ernaast staat die net zo interessant is. Ik kan me voorstellen dat je je meer identificeert met een man als je zelf man bent, omdat je allebei een penis hebt bijvoorbeeld, maar is dat wat je wilt, de helft van de bevolking uitsluiten alleen maar omdat je zelf man bent?

il

Juli 2013

Reageren uitgeschakeld

Voorkant

Actiegroepen, Antifascisme, Binnenland, Buitenland, Cultuur, Extreem-rechts, Overig, Politieke partijen, Wilderswatch

Inhoudsopgave Alert! nummer 2, jaargang 17, juli 2013

Posted on 26 juni 2014

 

Alert! nummer 2, jaargang 17, juli 2013

Column – Fucking onzichtbaar – il

Betoging N-SA werd volksfeest – AFF/Verzet

Patrick de Bruin, drugsdealer bij de NVU – Kafka

Europese identitairen: met de varkens tegen de moslims – Gerrit de Wit

Cultuur: ‘Sag mir wo du stehst?’ Strydwolf – John Postma

Nieuw bij de JOVD: Theodorus Beune – Kafka

Wat schrijft rechts? – Gerrit de Wit

Geschiedenis van het Vlaams Nationalisme: de DeVlag, een Vlaams SS-instrument – Correspondent uit België

StudioGonz verbiedt concert omstreden band – John Postma

Kroniek België – februari t/m april 2013 – Correspondent uit België

Kroniek – maart 2013 – Kafka

Omgevallen boekenkast – Redactie Alert!

 

 

Redactioneel

Welkom in het zomernummer van Alert! Zoals altijd aan nieuws (ook slow news) en artikelen geen gebrek, ook deze keer hadden met gemak twee nummers gevuld kunnen worden. Wat er niet instaat deze keer? Een aanklacht tegen de opgeleefde liefde voor nazi-groepen om langs graven van nazi’s te paraderen op de militaire begraafplaats Ysselsteyn in Limburg. Ook deze keer geen plaats voor de reacties van gemeenteraadsleden uit Venray op de onthulling wie achter de actiegroep ‘Venray Pedovrij’ zitten. Hierover schreef Onderzoekgroep Kafka een stuk, met vooral onthullende foto’s zie www.kafka.antenna.nl. Geen fotopagina van een extreemrechtse demonstratie of manifestatie deze keer? Nee, inderdaad. De actieradius van de NVU is, mede onder druk van de actiegroep LaatZeNietLopen, ineengeschrompeld tot een ‘stand alone’ act, met partijpetjes en meer vlaggen dan deelnemers. Op 20 juli doen ze dat weer in Den Haag. Voorlopig advies van LaatZeNietLopen? LaatMaarStaan. Mocht dat wijzigen, kijk de dagen voor de manifestatie nog even op www.laatzenietlopen.nl. Maar moeten we ons dan geen zorgen maken dat de Nederlandse neonazi’s niet genoeg meters maken? Nee, in het buitenland draven ze wel op: in de afgelopen maanden in onder andere Dortmund, Wolfsburg, Leuven en Kirchweyhe en dat blijft zorgwekkend. Daar netwerken ze met buitenlandse nazi’s, radicaliseren ze, doen ze ervaring op, versterken ze hun vijandbeeld en doen ze aan ‘(fe)male bonding’.
En nieuws over Wilders en de PVV? Dat was er zeker afgelopen weken, toen Wilders wederom een taboe slechtte en openlijk de samenwerking zocht met partijen waar hij voorheen krampachtig afstand van hield: het Franse Front National en het Vlaams Belang en hij was ook nog op bezoek bij de Zweedse Democraten. Wilders is natuurlijk übernaïef om te denken dat met het op de achtergrond raken van vader Le Pen dat bijvoorbeeld het antisemitisme uit het Front National zou zijn verdwenen. En wat te denken van de agressieve en openlijke homofobie van het FN, dat weer eens aan de oppervlakte kwam tijdens de protesten tegen de ‘same-sex-marriage’ in Frankrijk? En de ware aard van het Vlaams Belang? Lees maar weer de kroniek in deze Alert!, ver hoef je niet te zoeken. Maar Wilders lijkt het niet te deren. De laatste Nederlandse politicus die openlijk met Philip Dewinter flirtte, was Hilbrand Nawijn en wij gunnen Wilders uiteraard een zelfde carrière zoals die daarna van ‘jumpin’ Nawijn’ verliep.

Redactie Alert!

Juli 2013

Reageren uitgeschakeld

OUDERE ARTIKELEN