Wilderswatch: Weg uit de PVV

Posted on 10 oktober 2012

In juni 2010 vestigde de PVV zich definitief in de Nederlandse politiek met een groei van 15 zetels naar een totaal van 24 zetels in de Tweede Kamer. Ook de Provinciale Statenverkiezingen van maart 2011 en de gemeenteraadsverkiezingen in Almere en Den Haag in maart 2010 legde de PVV geen windeieren. Deze electorale groei zorgde ook voor een enorme groei in het PVV-kader. Mensen die vaak al jaren hun zaterdag hadden besteed aan de politieke stoomcursus van de PVV in het Tweede Kamergebouw mochten nu aan de bak. Een opvallend groot deel van hen heeft de PVV echter alweer verlaten. Waarom zijn er juist bij de PVV zoveel mensen vertrokken?

Er zijn diverse redenen waarom mensen de PVV hebben verlaten. Er zijn echter enkele veel voorkomende motieven van de opstappers.
Gepubliceerd april 2012.

Onvrede met de anti-islam agenda

Met een explosief groeiende partij is het lastig de touwtjes in handen te houden, dit is wel wat Geert Wilders wil. Daarom wordt bij alle lokale fracties de vinger aan de pols gehouden en wordt ingegrepen waar nodig is. Soms is dit een makkelijke klus, bijvoorbeeld in de Limburgse Provinciale Staten, de enige plek waar de PVV bestuursverantwoordelijkheid draagt, waar vertrouweling van Wilders en europarlementariër Laurence Stassen fractievoorzitter is. Of in de Almeerse fractie waar PVV-kamerlid Raymond de Roon de touwtjes in handen heeft. Op plekken waar geen vertrouweling zetelt is dit lastiger, zoals bijvoorbeeld bij de Friese PVV. Toen de Friese fractieleider Jelle Hiemstra in het NRC vertelde dat hij de anti-Islam agenda van de PVV niet wilde uitdragen, volgde hierop een telefoontje van Wilders’ rechterhand Fleur Agema met de strekking ‘Alles wat Geert zegt, daar ga jij achter staan’. “Na het bekende telefoontje van Fleur Agema dat ik me bezig moest houden met islamisering was dat voor mij duidelijk, stoppen en opstappen”, aldus Hiemstra in een interview met de Alert!. Hiemstra had van tevoren de PVV duidelijk aangegeven hoe hij over de islam denkt: “Ik vind de Islam een godsdienst, dit voorbehoud heb ik duidelijk gemaakt tijdens het intake-gesprek”. Ook binnen de fractie was duidelijk hoe Hiemstra over de zaken dacht: “Het was bekend in de fractie dat ik niets moest hebben van gezeur over Sytse en Maaike oftewel Henk en Ingrid, maar juist opensta voor iedere inwoner van Fryslan dus ook Achmed en Fatima.”

Cor Bosman

Maar Hiemstra is niet de enige ex-PVV’er die de harde anti-Islam lijn niet meer trok. Zo is er ook de Limburgse PVV’er Harm Uringa die in juli 2010 vertrok. De reden was het in een interne mail beledigen van Turks-Nederlands Statenlid voor een uitgekotst stuk halal-vlees van een Turks varken door mede-fractielid Cor Bosman. Toen zowel fractievoorzitter Stassen als Wilders weigerde op te treden tegen Bosman, stapte Uringa op. Toen de mail maanden later uitlekte werd Bosman alsnog de partij uitgezet.

Iedereen die zich enigszins bezighoud met de Nederlandse politiek weet hoe de PVV over de Islam denkt. Ook potentiële kaderleden. Maar waarom is dit dan toch een reden voor PVV’ers om snel de partij weer te verlaten? Alles wijst erop dat er intern een nog hardere anti-islam politiek wordt bedreven dan buiten de partij. De PVV laat het achterste van de tong niet zien. Voor elke PVV’er die er uitstapt vanwege de harde lijn, zijn er vele die achterblijven en zich prima in deze lijn kunnen vinden.

Onvrede met de fractie

Binnen de PVV heerst een stiltecultuur, zo blijkt uit oude interviews met uitstappers. Over problemen wordt niet naar buiten gecommuniceerd en het blijkt ook erg lastig om binnen de PVV problemen mét de PVV aan de kaak stellen. Ook geven enkele uitstappers aan dat elk eigen initiatief direct de grond in wordt geboord. De lijn van de Tweede Kamer (lees: Wilders) is de lijn die gevolgd moet worden, andere ideeën worden continue afgeschoten. Buiten het feit dat eigen inbreng duidelijk niet gewaardeerd wordt, wordt de bewegingsvrijheid binnen de politiek van de PVV’ers op meer manieren beperkt. Zo mocht Jelle Hiemstra niet met de Leeuwarder Courant praten van de partijleiding. “Deze krant werd gezien als de Friese Pravda”, aldus Hiemstra. Dit is echter een al langer spelend fenomeen. Zo mocht Hero Brinkman niet meer met de VARA praten en kreeg al een hele rits PVV’ers een spreekverbod opgelegd.

Volgens de ex-penningmeester van de Haagse PVV Arnoud van Doorn, uit de raadsfractie gezet wegens stelen uit de partijkas, is de sfeer binnen de fractie “hard en onvriendelijk”. “Als ik met een idee kwam, werd er gezegd: ‘Wat is dit voor onzin?’ Veel te links.’ Dan was het niet populistisch genoeg.” In een reactie aan de Alert! ontkent van Doorn overigens de PVV uitgezet te zijn wegens financieel wanbeleid, dit overigens in tegenstelling tot eerdere uitlatingen van Van Doorn. “Voor mij is de discussie over het fractiebudget niet de reden geweest om uit de fractie te stappen. De overweging om uit de PVV te stappen is reeds maanden daarvoor bij mij ontstaan. De redenen (onderlinge bejegening, gebrek aan dossierkennis, gebrek aan teambuilding) zijn bekend.”

Ook binnen de Friese fractie bleek er veel wantrouwen binnen de fractie te heersen, zo blijkt uit het interview met Jelle Hiemstra. “De sfeer was niet goed te noemen, zeker niet nadat ik benoemd was als fractieleider. Het was zelfs vijandig te noemen. Blijkbaar was men bang voor mijn koers, geen islamisering en geen onderwerpen over asielzoekers.”

Ook binnen de Tweede Kamer worden de rijen met harde hand gesloten. Anonieme bronnen binnen de PVV berichten aan het NRC over kamerleden die fractiemedewerkers de huid vol schelden en intimideren. “Het is echt een soort sekte, you’re with us or against us”, aldus een voormalige fractiemedewerker van de PVV.

Opstappers en uittreders

James Sharpe, Tweede Kamerlid. Harm Uringa, lid Provinciale Staten Limburg. Klara Wolthof, lid Provinciale Staten Groningen. Martijn Knap, lid Provinciale Staten Brabant. Jelle Hiemstra, lid Provinciale Staten Fryslan. Olof Wullink, lid Provinciale Staten Gelderland. Daniel van der Stoep, lid Europees Parlement. Arnoud van Doorn, lid van gemeenteraadsfractie Den Haag. Marjolein de Waal, lid van de gemeenteraadsfractie Den Haag. Marissa Visser, lid van gemeenteraadsfractie Almere.

(Deze opsomming omvat niet diegenen die van kandidatenlijsten werden geschrapt. Ook PVV’ers met dubbelfuncties, die een van hun zetels opgaven maar wel voor de Kamerfractie bleven werken, zijn niet opgenomen. Zie hiervoor de Wilders-kronieken op deze site)

De rijen gesloten

De PVV doet haar uiterste best om te groeien, maar wil het LPF-effect kost wat het kost vermijden. Dit doet de partij door haar eigen koers met harde hand op te leggen, geen ruimte voor eigen initiatief te bieden en de gekozen PVV’ers van na de groei lekker op hun zetel te laten zitten zonder ze een daadwerkelijke sleutelrol te geven. Dit beleid zorgt aan de ene kant voor een partij waar de neuzen in ieder geval in dezelfde richting lijken te staan, maar aan de andere kant zorgt het ook voor inmiddels drie gemeenteraadsleden en vijf Statenleden die hun heil elders hebben gezocht en hun zetel hebben meegenomen. Er zijn meer PVV’ers opgestapt maar deze zijn gestopt wegens andere redenen. Zoals ‘te druk met andere politieke functies’, geen trek meer in de politiek, of een of ander schandaal. Deze leden hebben hun zetel dan ook aan de PVV teruggegeven. Een uitzondering is Daniël van der Stoep die na zijn vertrek uit het Europees Parlement wegens rijden onder invloed de extra zetel wegens het verdrag van Lissabon in het Europarlement kon innemen als onafhankelijke. De PVV houdt wel haar vier zetels dus. En wat betreft de uitstappers, wie volgt?

Redactie Alert!

(Voor de totstandkoming van dit artikel zijn een aantal vragen rondgestuurd aan PVV-dissidenten en is het uiteindelijke artikel ook aan hen voorgelegd.)

 

 

 

 

 

Comments are closed.